Een dromer die doorzet

Freelance journalist Edwin Oostmeijer zag in de jaren '90 een gebouw voor zich op het Servaasbolwerk. Op de plaats van een oude Duitse bunker. Zijn droom werd werkelijkheid.

Dat gebouw kwam er. En het werd prompt bekroond. Het bolwerk kreeg dit najaar de Gouden Piramide, een rijksprijs voor inspirerend opdrachtgeversschap. Oostmeijers tweede project, Reykjavik, wordt momenteel opgeleverd. "Het overkwam me," zegt hij, gevraagd naar zijn switch van de journalistiek naar de bouwwereld. Over Het Bolwerk: "Je weet niet waar je aan begint. Maar ik had me erin vastgebeten."

De fascinatie voor huizen, bouwen, voor wat een gebouw, een plek betekent voor de bewoners, kwam niet uit de lucht vallen.

In de jaren '80 kocht hij met zijn vriend een pand in de Utrechtse Obrechtstraat. "Zo ontstond de liefde voor mooie oude huizen." Later kwamen ze in Frankrijk terecht, waar ze in een zijderupsfabriek uit 1880 woonden. "Dat huis lag in de bocht van een rivier. Bij een overstroming liep het geen schrammetje op." Een indrukwekkende ervaring.

Dat stoere, dat ongenaakbare, zo'n gebouw dat wegvalt in de natuur; zo moets Het Bolwerk ook worden. "Brutaal en bescheiden tegelijk." Het werd een project van jaren. Er was tegenstand van buurtbewoners. Ze verzamelden handtekeningenlijsten 'tegen die lelijke nieuwe flat in het monumentale park van Zocher'. Uit de militaire hoek kwam ook weerstand. De bunker zou een waardevol militair monument zijn. "Dat was niet zo, daar had ik al research naar gedaan." Om helemaal zeker te zijn van zijn zaak bekostigde Oostmeijer zelf een wetenschappelijk onderzoek naar de historische achtergrond van de bunker.

Procedure volgde op procedure, vergunning op vergunning moest aangevraagd. Ook de bunker zelf bood weerstand. De sloper kreeg hem nauwelijks plat.

Het juryrapport van de Gouden Piramide looft Oostmeijers doorzettingsvermogen en betrokkenheid. Hij kreeg er rode oren van. Maar betrokken is hij zeker. Hij is vaak op de bouwplaats. "Dan kun je nog ingrijpen als dingen dreigen mis te gaan."

Voor de rest lijkt het beroep projectontwikkelaar meer op de journalistiek dan je zou denken, zegt Oostmeijer. "Je moet goed kunnen communiceren. Brieven schrijven, uitleggen wat je wilt. Mensen overtuigen, research doen." Hij woont zelf in Het Bolwerk. Zijn tweede project, Reykjavik, in de nieuwbouwwijk Vleuterweide (Leidsche Rijn) is totaal anders, maar heeft ook een bijzondere achtergrond. Er waren woningen gepland bovenop een multifunctioneel schoolgebouw, het Kindercluster Noord. De gemeente Utrecht trok Oostmeijer aan als adviseur. Hij zei: dat gebouw heeft al zoveel functies, bouw daar niet ook nog eens woningen bovenop. Hij plukte de huizen los. Dat werd Reykjavik: 44 beneden- en bovenwoningen, verdeeld over drie strakke blokken. Opmerkelijke gebouwen, met ramen als patrijspoorten en blauwe buitenmuren waarin glaskristallen glinsteren. Tijd voor zijn derde project. "Ik ben op zoek."