Verhalen uit de wijk; Achter het Spoor; Terug van weggeweest! (4)

"Een dorpje in een dorp "
Annemarie Doornenbal gaat in De Hoven wonen. Ze keert daarmee terug als ‘buur' van haar wijk Achter het Spoor, waar ze in 1977 werd geboren. Ze leeft nu samen in Tuinwijk, Utrecht, met een prachtig uitzicht over het parkgebied rond Fort Groenekan.

"Achter het Spoor is de gezelligste wijk! Niets van: ‘Oh ja, ik woon Achter het Spoor, help! Nooit gehad, ook nu niet!" Ze had graag terug gewild, "maar wel graag op de Prins Hendrikweg, niet overal in de wijk. De Prins Hendrikweg viel buiten ons budget."

Ze heeft prima herinneringen: "Leuk! Ons kent ons. Overal binnenlopen, een dorpje in een dorp! Toen ik klein was, waren er niet zoveel kinderen, ik trok op met Sander: hutten bouwen, slootje springen, koetje pesten, verstoppertje en ‘stoepranden', met een bal de stoeprand raken. In de zomer zat iedereen in de voortuin, keken naar de kinderen, die in de straat speelden.

Vanaf mijn zevende jaar, in de 80^e en 90^e jaren, heb ik herinneringen aan het buurtfeest, dat dit jaar voor de 25^e keer wordt gehouden. Lekker lang opblijven, muziek en spelletjes. Ik ga er elk jaar naar toe en draai de bingo ballen. Dit jaar niet, ik wil kletsen met iedereen en zelf meedoen met de bingo! De oude sfeer is wel weg, er is soms flink herrie, door enige a-sociale elementen uit de stad. Toch ga ik: Je ziet de mensen weer, het is heerlijk bijkletsen."

Naar de Hoven
Ze gaat graag naar De Hoven. "In Vleuten wonen en bij de NS in Utrecht werken als conducteur is ideaal! Je moet met je eigen vervoer naar je werk! Ik kan ook niet anders, want ik draai vaak vroege diensten, die tussen 05.00 en 06.15 beginnen. Reizen in je werk is heerlijk. Vanuit de trein naar Deurne zag ik de wijk Brandevoort, net voorbij Helmond. Ik vind de nieuwbouw, die op diensten naar Almere zie, verschrikkelijk, maar dit vond ik mooi. Mijn moeder vertelde me dat de architecten van Brandevoort, Krier en Kohl ook in Vleuten gingen bouwen. Ik wist Hedi Avrahami, mijn vriend uit Israël, die sinds 1980 in deze flat van zijn ouders woont, te overtuigen om mee te gaan.
Een huis op papier kopen! Op de kaart gekeken. In de Hoven waren vier (!) woningen, die in ons budget pasten, niet teveel boven de € 200.000. Het leek ‘m wel wat, inschrijven, we zien wel, de kans is klein! We gingen het huis visualiseren, dankzij de impressies en vrienden, wiens huis in de Balije werd gebouwd. De poort en de centrale rotonde, de verschillende kleuren steen en daken. Een aannemer uit Brabant. We volgen het op de voet. We zien nu dat het echt wordt, zoals op de tekening. Oplevering in week 7!"

Voor haar vriend Hedi is de stap groter dan voor haar. "We hadden hier kunnen blijven wonen. Toch graag een huis en tuin, daarvoor gaan zoeken! Ouders, oudere broer en vrienden wonen in Vleuten en De Meern. Op de fiets naar elkaar toe, een borreltje extra drinken. BBQ in de tuin. Met een flat moet je voor alles naar het park! Ik heb ook de kapper, dokter en tandarts nog steeds in Vleuten!"