"Komst van deze huizen voor ons prima op tijd"
Ze wonen nu precies twee jaar in de Hanekampstraat. Ton en Miep Klabbers kozen zelf voor een seniorenwoning en verlieten na 43 jaar het grote huis in de Nassaustraat. "Groot huis en grote tuin, daar groeiden onze vier meiden en een jongen op. Te groot! Toch was het hier geen dag vreemd! Nooit verkeerd gereden. Een achtertuin, hobbyruimte boven, beneden zeer praktisch ingericht. Af en toe een rekening betalen, verder heb je nergens omkijken naar! We verheugen ons over de ‘doorloop' naar de Odenveltlaan onder het spoor. Dan komen de winkels korter bij! Ook de bus en trein stopt dichtbij! De komst van deze huizen kwam voor de bewoners van de 26 sloophuizen te laat, maar voor ons prima op tijd!"
Aan de muur een schilderijtje van Broere, een Vleutense spoorwegman. Het schilderijtje geeft een beeld van het Haarpad, met verdwenen huizen van voor de oorlog. Haarpad 23 was de geboorteplaats van Miep Berkestijn, 76 jaar geleden. "De enige auto, die kwam, was van dokter Fizaan. Het Haarpad liep langs boerderij Van Dijk, bakker Oskam en galanterie De Bijenkorf, potten en pannen, naar de Willibrordschool in het net gesloopte witte gebouw De Schakel." Ton (78) komt uit Utrecht. "We ontmoeten elkaar bij het K & W-gebouw, Mariaplaats, op een bal na een concert. Miep zei: ‘Je mag me wel naar huis brengen.' Toen was er nog levende muziek op het bal!"
Nooit meer donker
Ton en Miep hadden graag gezien, dat meer mensen uit de wijk in de Hanekampstraat waren komen wonen. "Graag wat meer oude bekenden hier. We hebben wel kennissen hier en houden samen met de buurt de gemeenschappelijke voortuin in de straat bij. Je roest hier niet vast! Er gebeurt elke dag wat nieuws, als je de gordijnen van je kamer opendoet. We zijn benieuwd naar het nieuwe spoorwegnet, grote parkeerplaats, de doorgetrokken singel, en de VMBO-school die miljoenen gaat kosten!"
Ze vrezen wel de ontwikkelingen in de wijk. "Het wordt allemaal wat ruwer. Wat brengt het nieuwe stationsplein. Het is ook nooit meer donker. Als je 's nachts opstaat, hoef je geen licht aan te doen. In de Nassaustraat was de buurt rustig, je hoorde weinig onvertogen geluiden. Nu maken ze er ook daar een complete galanteriewinkel van, met veel flikkerlicht. Nooit donker, dat is de prijs, die je hier betaalt! De Oranjevereniging is opgeheven, het buurfeest wordt wellicht voor het laatst gehouden. Je groet elkaar, maar de contacten worden minder diepgaand."
Ton Klappers blijft zich toch graag bezighouden met de ontwikkelingen in de wijk. Begin december sloot hij, als lid van het wijkcomité, met wethouder Bosch, spoor- en wijkvertegenwoordigers door het planten van een boom in de stromende regen de eerste fase van de herinrichting van de wijk Achter het Spoor af.