Eerste bewoners zijn enthousiaste pioniers in De Boomgaarden

Vleuterweide – Een prettige bezigheid: praten met de pioniers van Vleuterweide. De eerste bewoners in de wijk De Boomgaarden zijn enthousiast over hun ‘move’ naar de grootste nieuwbouwwijk van Leidsche Rijn. Vragen naar de reden van hun komst, de sterke en minder sterke punten van het wonen in de meest westelijke nieuwbouw van Utrecht en de wensen voor de toekomst van de eigen woonomgeving. Dan blijkt: de sterke punten overheersen en de zwakke punten vragen vooral tijd. Tijd om de plannen voor de opbouw van Vleuterweide verder uit te voeren. Dit vraagt vooral het geduld van de eerste bewoners. Een overzicht van de gesprekken.

De eerste twaalf gezinnen van Vleuterweide
De eerste twaalf gezinnen van Vleuterweide kregen de sleutel in december 2003. Ze wonen aan de Clappsperenlaan en de eerste huizen van de Conférenceperenlaan. Met de eerste sleutel gingen de Kerstbomen in de voortuin branden en hing elk gezin een kerstbal met een eigen wens voor de wijk in de kerstboom. Hoe staat ’t met deze wens?

‘We lusten conférenceperen’
Robert en Lai-Mooi Missler van de Conférenceperenlaan hadden een wens, die dicht bij de voordeur lag: een eigen parkeerplaats! ‘De wens is vervuld, maar echt officieel is de plek niet, want de parkeerruimte ligt in een hof achter de huizen. Als je gasten ontvangt of meerdere auto’s hebt, vind je niet makkelijk parkeerruimte. De parkeerhof achter en de stadsweg vóór zorgen voor een vrij uitzicht. Bovendien komt er een parkje aan de overkant.’
‘We kwamen uit wijk De Tol hierheen. Na 8 jaar! Groter wonen, dat is de reden. We wilden daar niet twee jaar in de verbouwing zitten. Hier trokken we in een schoon huis met alles nieuw. Zelf vloeren, keuken en badkamer bij elkaar passend in stijl uitzoeken. Vloerverwarming en allerlei aanpassingen, het kan makkelijk. Ideaal ! De woning is ook uitstekend gebouwd, niets aan de hand bij de oplevering. Maar de Tol is ook prima. We missen het water bij het huis, maar onze keuze was duidelijk!’‘Het contact met de eerste pioniers is heel prettig.’We lusten conférenceperen!’ Met de 12 eersten hebben we een straatfeest gevierd op de helft van de parkeerhof. Dit contact maakt het wonen heel plezierig. Maar met de mensen hierachter in de wijk hebben we geen contact. Dit blokje van vier huizen geeft ook rust.’ ‘Het werk trekt ons naar de A12. Naar FNV-bondgenoten in Rijnsweerd en het Kennis- en Ontwikkelingscentrum voor uiterlijke verzorging in Nieuwegein. Deze wijk heeft goede verbindingen met Utrecht en omgeving. Ik ga voor fitness naar De Meern. Skeeleren deed ik de afgelopen zomer op de Zandweg.’

Biologische Clappsperen
Jacintha Barendse (32) en Ben Linthorst (45) hebben ‘iets’ met peren. Niet zomaar iets, maar groot enthousiasme voor het telen en de distributie van biologische Aardappelen, Groente en Fruit. Dan woon je eigenlijk het liefst in een biologische Clappsperenlaan. Ben is afkomstig uit de horeca, Jacintha komt uit het tuinbouwgebied in het Westland. Beiden houden zich bezig met de distributie en export van biologisch gegroeide producten. De kinderen spelen ‘Kolonisten’ aan tafel. Jacintha en Ben genieten van de rust in het weekend. ‘Vooral de landelijkheid, rust en ruimte hier trok ons. Heerlijk, het uitzicht aan de voorkant. Onze wens is dan ook: Veel groen in de wijk. Ook voor de deur! Groen als goede afscherming van de toegangsweg. Om de hoek zorgt de wadi wel voor een goede, groene begrenzing. ’s Nachts hebben we soms last van de containers, die bij gemeentewerkplaats De Stits worden geladen en gelost. Daar schrikken we om vier uur ’s nachts soms wakker van.’‘Je zit hier overal dichtbij. Winkels in Veldhuizen, Vleuten en Bisonspoor. Toch hopen we, dat een uitgebreid winkelcentrum Vleuterweide snel komt!’

Bezorgd over de toegankelijkheid van de wijk
Joke en André Janssen wensen een gezellige en veilige wijk. Hun grote enthousiasme over het wonen, met hond Wodan, wordt afgewisseld met zorg. André (51)geniet tijdens zijn wandeling met Wodan enorm van de afwisseling in de ontwerpen van de voortuinen. ‘Je doet zo leuke ideeën op.‘ ‘Maar ik maak me ook zorgen over de toegankelijkheid van de wijk voor hulpdiensten. Niet raar opkijken, dat is mijn vak. Ik ben brandweerman, op post Noord aan de Cartesiusweg. De drempels, de paaltjes en het verkeerd parkeren kan een extra ramp veroorzaken, wanneer er iets rampzaligs gebeurd.’ ‘Ik ben blij, dat ik met de hond wandel. Anders zou ik de wijk hierachter helemaal niet kennen. Ik maak me ook zorgen over de onrust, die in dat deel van de wijk soms ontstaat. Hier aan de rand ervaren we vooral rust en ruimte. Ook de omgeving bevalt uitstekend. We zijn hierheen gekomen, omdat we in Veldhuizen niet konden wennen aan het continue suizen en ruisen van de A12. Daar met de hond lopen: altijd in de herrie!’ Joke (49) is office-manager op De Uithof. Zij en André doen de boodschappen lopend en op de fiets in De Veldhof en in Vleuten-De Meern met de auto. ‘Als we hier over de brug terugkomen: hé, rust, heerlijk.’

Na de eerste bewoners aan de rand is de wijk inmiddels bijna helemaal bewoond. Hoe ervaren de mensen daar het wonen? ‘De wijk heet immers De Boomgaarden’
Lydia en John Kirpenstein, beiden 42, wonen nog maar zes weken in een huis naar eigen wens aan de Triumphperenlaan. Met hun dochters Merel (16) en Roos (14), die naar het Leidsche Rijn College is. Ze zijn rondom het huis bezig. ‘We zijn heel blij met dit huis. Zelfgebouwd, onze wens kwam uit: een huis met grote huiskamer, woonkeuken en vier grote slaapkamers. We woonden eerst in Langerak, verhuisden daarna naar Houten. De huizen waren daar te strak en te statig. Het dorpse van Vleuterweide bevalt ons. We hopen dat de woonomgeving nog gezelliger wordt door het inzaaien van de wadi’s en het planten van de bomen. De wijk heet immers de Boomgaarden!’ ‘We zijn al gewend aan de woonomgeving. Vleuten en De Meern zijn gezellig. Leuk dat het fietspad naar Vleuten in maart open gaat! We hopen ook dat het winkelcentrum in Vleuterweide snel komt.’

Genieten van de zon
Cindy Mulhuyzen wandelt met zoon Donny (10 weken) in de kinderwagen een flink rondje in de Boomgaarden. Ze sloot een huwelijk met Natasja Mulhuyzen en ze wonen nu met zijn drieën verderop in de Triumphperenlaan. ‘We genieten van de gemakken in deze nieuwbouw. Het zijn mooi ontworpen plannen en mooie nieuwbouw met prachtige hoge daken. Het hele ontwerp en de opstelling van de huizen is prettig dorps. Plezierig, wel een parkeerplaats in de buurt, maar geen auto voor de deur. Ik hoop op een mooi winkelcentrum en een groot park, maar dat komt ook wel!‘

Ook woningen voor andere mensen
‘Dit is een aardige wijk voor jonge gezinnen. Ook voor zwangere vrouwen. Maar de ziel ontbreekt nog. Het is een sociale eenheidsworst met hoog Ikea-gehalte; de melange van de stad, met oud, jong, alternatief en gezinnen van allerlei ‘kust en keur’ ontbreekt hier. Ja, zwart-wit, dat wel, maar jammer genoeg zie ik geen allochtone vrouwen.’ Esther Spierings (31) woont met man Mark (29) en twee zonen Friso (21/2) en Boudewijn (9 maanden) bijna negen maanden in de MadamePerenlaan. ‘Vanuit een bovenwoning in Oudwijk, Utrecht , zochten we naar een ruimere woning. Liefst een oudere woning in de buurt van Utrecht, maar prijs/kwaliteit/ruimte verhouding deed ons naar nieuwbouw uitwijken. Dit huis biedt ruimte, veel licht en een prima uitzicht.’ ‘Het is echt een woonenclave hier.Als je hier geen auto hebt, dan is het leven wellicht minimaal. Ik ben veel op pad, maar ook graag thuis. Ik ben tevreden en gelukkig, hier in dit eerste koophuis. Ik besef dat ik ook deel uitmaak van deze eenheidsworst, maar ik wil er graag wat van maken. Wensen? Mmm, vaart in het winkelaanbod, meer seniorenwoningen of woningen voor mensen met een sociale handicap, zodat ook oudere en andere mensen deel uit gaan maken van het melange van de samenleving hier.’